RDS

RDS to zespół zaburzeń oddychania noworodków. Schorzenie to pojawia się u około 90% dzieci, które urodziły się przed 25 tygodniem ciąży oraz u około 0,01% narodzonych po 36 tygodniu. Rozwój dolegliwości spowodowany jest niedostatecznym rozwojem płuc oraz układu krążenia w życiu płodowym.

Przyczyny/ czynniki predysponujące

Wiadomo z całą stanowczością, ze RDS rozwija się u noworodków, których układ oddechowy oraz krążenia nie został odpowiednio rozwinięty. Istnieje dodatkowo szereg czynników, które sprzyjają rozwojowi schorzenia:

  • Występowanie cukrzycy u matki,
  • Wcześniactwo,
  • Cesarskie cięcie,
  • Niedotlenienie,
  • Płeć – choroba częściej pojawia się u chłopców,
  • Oziębienie.

Objawy

  • Sinica,
  • Duszności,
  • Stękanie w czasie wydechu,
  • Oddech o nieregularnym charakterze,
  • Hipotonia,
  • Wciąganie międzyżebrzy,
  • Oddech przyspieszony,
  • Oddech spowolniony,
  • Tachykardia,
  • Brak lub osłabiony szmer oddechowy,
  • Bezdech,
  • Dzieci mają problem z pierwszym samodzielnym oddechem oraz z kontynuowaniem czynności oddechowej,
  • Skrzydełkowe ruchy nosa.

Diagnostyka

  • Ocena objawów klinicznych,
  • Badanie RTG klatki piersiowej,
  • Badania laboratoryjne, w tym gazometria.

Leczenie

Noworodki ze stwierdzonymi zaburzeniami oddychania RDS przebywają na oddziałach intensywnej opieki medycznej pod ścisłą kontrolą specjalistów. W zależności od intensywności objawów stosuje się:

  • Tlenoterapię,
  • Założenie rurki do tchawicy i stosowanie sztucznej wentylacji przy zastosowaniu respiratora,
  • Podawanie surfaktantu, którego celem jest rozprężenie płuc i umożliwienie dziecku samodzielnego oddychania.
Ten artykuł znajduje się w kategori Układu oddechowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *