Szpiczak mnogi

Szpiczak mnogi jest to choroba nowotworowa dotycząca układu krwiotwórczego. Ilość zachorowań rośnie wraz z wiekiem. Bardzo rzadko notowane są przypadki zachorowań pośród dzieci, nastolatków oraz młodych osób dorosłych. Najwięcej zachorowań pojawia się u 50-70 latków.

Zauważalna jest niewielka przewaga zachorowań u mężczyzn w stosunku do kobiet. Schorzenie sprawia, że komórki plazmatyczne są w stanie wyprodukować znacznie wyższą ilość przeciwciał, bądź wytwarzają jedynie ich fragmenty co wywołuje upośledzenie odporności organizmu i zwiększenie podatności na różnego rodzaju infekcje.

PRZYCZYNY

Nie została poznana dokładna precyzyjna przyczyna powstawania tego schorzenia, jednak ze względu na przeciętny wiek pacjentów borykających się z tą chorobą przypuszcza się, że na jego wystąpienie wpływać mogą:

  • Zmiany hormonalne zachodzące w organizmie,
  • Osłabienie układu odpornościowego związane bezpośrednio z wiekiem,
  • Kumulacja oddziałujących na organizm przez całe życie czynników środowiskowych,
  • Narażenie na kontakt z środkami chemicznymi o silnym działaniu,
  • Narażenie na oddziaływanie promieniowania,
  • Czynniki genetyczne.

RODZAJE

  • Szpiczak mnogi umiejscowiony,
  • Bezobjawowy szpiczak mnogi,
  • Aktywny szpiczak mnogi – dający objawy.

OBJAWY

  • Występowanie patologicznych złamań kości,
  • Bóle kości,
  • Hiperkalcemia,
  • Niewydolność nerek,
  • Anemia,
  • Silnie krwawiące dziąsła,
  • Ułatwione powstawanie siniaków,
  • Częste zakażenia – zapalenie płuc,
  • Upośledzenie funkcjonowania układu odpornościowego,
  • Podwyższenie poziomu wapnia we krwi,
  • Powtarzające się infekcje wywołane przez immunosupresję i neutropenię,
  • Wyższy poziom białka (krew i/lub mocz).

DIAGNOSTYKA

Diagnoza stawiana jest przez lekarza specjalizującego się w chorobach dotyczących krwi czyli hematologa. W celu stwierdzenia schorzenia konieczne jest wykonanie następujących badań:

  • Badanie moczu,
  • Badanie krwi,
  • Biopsja szpiku,
  • Badanie kości.

LECZENIE

Jego sedno leży w chemioterapii. Chory poddawany jest zabiegom – najczęściej są to trzy dawki. Następnym krokiem jest pobranie komórek macierzystych z krwi obwodowej. Osobie chorej podaje się wysoką dawkę melfalanu – leku cytostatycznego po czym dokonuje się przeszczepienia pobranych wcześniej komórek.

W terapii wskazany jest również ruch. Uzależniony oczywiście od sprawności chorego. Polecany się basen, jazda na rowerze, joga jak również spacery na świeżym powietrzu.

ROKOWANIA

Osoby, u których wykryty zostanie szpiczak mnogi przeżywają najczęściej od kilku miesięcy do maksymalnie 3 lat.

Ten artykuł znajduje się w kategori Nowotwory.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *