Świerzb

Świerzb to choroba inwazyjna, którą wywołuje zakażenie bakteriami świerzbowca. Zdarza się, że występuje jako epidemia, szczególnie w populacja żyjących w złych warunkach sanitarnych. Pojawiają się także przypadki zachorowań i osób żyjących w idealnych warunkach sanitarnych i ściśle przestrzegających wszelkich zasad higieny osobistej.

Świerzbowce wywołujące schorzenie drążą swoiste „korytarze” w rogowej warstwie skóry. Pasożyty bytujące w skórze pozostawiają po sobie odchody powodujące silne reakcje alergiczne, których głównym objawem jest wysypka.

LOKALIZACJA:

  • między palcami u rąk,
  • okolica pach,
  • okolica pępka,
  • okolica genitaliów,
  • okolica pachwin,
  • pod łokciami, kolanami, piersiami,
  • u najmłodszych: dłonie i podeszwy stóp.
Norka świerzbowa na skórze

Norka świerzbowa na skórze

DROGI ZAKAŻENIA:

  • kontakty intymne z osobą zakażoną,
  • podanie ręki osobie zakażonej,
  • rzadko w wyniku kontaktu z zakażonymi rzeczami jak pościel czy ręczniki,

OBJAWY ŚWIERZBU:

Pierwsze objawy pojawiają się z czasem.

  • nieprzyjemne uczucie swędzenia pojawia się najczęściej na początku w okolicy udowej, nasila się w nocy,
  • zaczerwienienie skóry w miejscu zagnieżdżenia się pasożyta,
  • wysypka oraz przeczosy ( linijne ubytki skóry) pojawiają się zwykle w wyniku uporczywego drapania,
  • grudki wypełnione treścią ropną lub surowiczą,

LECZENIE:

  • kąpiele i zmiana bielizny ( ręczniki pościele i bielizna stosowane w trakcie choroby po wypraniu należy odłożyć i nie używać przez 2 tygodnie ),
  • maści – w badaniach klinicznych najwyższą skuteczność wykazała permetryna, skuteczne są także krotamiton oraz lindan jednak dwa ostatnie powodują dużo skutków ubocznych,
  • iwermektyna stosowana doustnie uznawana jest za prawdopodobnie skuteczną,
  • leczenie musi objąć wszystkie osoby z najbliższego otoczenia osoby zakażonej.
Ten artykuł znajduje się w kategori Skóry.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *