Mononukleoza zakaźna

Mononukleoza zakaźna nazywana jest inaczej chorobą pocałunków, gorączką gruczołową, chorobą Pfeiffera, anginą monocytową. Jest ona zakaźną chorobą wirusową, która pojawia się głównie u dzieci lub u młodzieży w okresie dojrzewania. Wywołuje ją pierwotna infekcja wirusem Epsteina-Barr (EBV). Sedno choroby stanowi samoczynne zahamowanie procesu limfoproliferacyjnego.

Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez ślinę – stąd wywodzi się potoczna nazwa schorzenie – choroba pocałunków, jednak może ono nastąpić także drogą kropelkową lub w wyniku przetoczenia krwi. Czas wylęgania wynosi od 30 do 50 dni, natomiast zarażalność trwa zwykle około 5 dni od pojawienia się wysokiej gorączki. Mimo to w ślinie osoby chorej wirus EBV może utrzymywać się nawet do pół roku. Po przejściu choroby pozostaje trwała odporność.

Mononukleoza zakaźna - migdałki

Zajęte migdałki podczas Mononukleozy

OBJAWY MONONUKLEOZY ZAKAŹNEJ:

  • złe samopoczucie,
  • bóle głowy,
  • utrata łaknienia,
  • rozkojarzenie,
  • apatia,
  • przewlekłe zmęczenie,
  • ogólne osłabienie,
  • gorączka ( zwykle 38-39 stopni C ),
  • powiększenie węzłów chłonnych ( głównie na szyi i z tyłu głowy ),
  • angina,
  • powiększenie śledziony i wątroby,
  • może pojawić się żółtaczka,
  • obrzęk śledziony może doprowadzić do jej pęknięcia,
  • obrzęk powiek,
  • może pojawić się zapalenie płuc,
  • mogą pojawić się powikłania nerwowe takie jak: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, zapalenie nerwów obwodowych,
  • punkcikowate, krwotoczne plamki na granicy podniebienia miękkiego i twardego,
  • w trakcie zdrowienia może pojawić się zespół przewlekłego zmęczenia, który objawia się problemami z koncentracją, ciągłym poczuciem zmęczenia, obniżeniem aktywności życiowej,
  • u 80-90% chorujących zaobserwowano po podaniu antybiotyku pojawienie się czerwonej, rozsianej wysypki.

    Reaktywne (atypowe) limfocyty - mononukleoza zakaźna

    Reaktywne (atypowe) limfocyty w krwi pacjenta przy Mononukleozie

POWIKŁANIA:

Poważne następstwa pojawiają się u mniej niż 5% osób chorujących na mononukleozę.

  • powikłania ze strony OUN – porażenie nerwów czaszkowych ( najczęściej nerw twarzowy ), psychozy, padaczka, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, zapalenie mózgu, zespół Guillaina-Barry’ego,
  • powikłania hemolityczne- anemia hemolityczna, ostra małopłytkowość, pancytopenia, agranulocytoza,
  • problemy z oddychaniem ( duszność ze stridorem ),
  • zapalenie wątroby,
  • pęknięcie śledziony ( rzadko ),
  • zapalenie mięśnia sercowego ( rzadko ),
  • zapalenie trzustki ( rzadko ),
  • zapalenie jąder ( rzadko ).

Chorobę gorzej znoszą dorośli niż dzieci. Mononukleoza upośledza układ odpornościowy dlatego chorzy narażeni są w późniejszym okresie na liczne infekcje oraz wnikanie patogenów np. gronkowca złocistego.

LECZENIE:

Mononukleozę leczy się jedynie objawowo. Zaleca się:

  • leżenie w łóżku,
  • leki przeciwgorączkowe,
  • leki przeciwbólowe,
  • stosowanie bogatej w witaminy diety.

W przypadkach połączonych z małopłytkowością, nasiloną obturacją górnych dróg oddechowych oraz powikłaniami neurologicznymi stosowane są kortykosterydy.

Nie istnieje szczepionka na mononukleozę.  

Ten artykuł znajduje się w kategori Zakaźne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *