Stwardnienie rozsiane

REKLAMA

Stwardnienie rozsiane ( SM od łacińskiej nazwy – sclerosis multiplex, lub MS od angielskiego multiple sclerosis ) to przewlekła i niezwykle poważna choroba centralnego układu nerwowego, wywołująca wieloogniskowe uszkodzenia należących do niego tkanek. Charakterystyczną cechą SM jest fakt iż borykają się z nim przede wszystkim ludzie młodzi. Najwięcej cierpiących na tę przypadłość to osoby pomiędzy 20-40 rokiem życia.

PODZIAŁ:

Obowiązująca klasyfikacja dotycząca przebiegu stwardnienia rozsianego przyjęta została w 1996 roku:

  • RR – relapsing- remitting – przebieg charakteryzujący się rzutami i remisją,
  • SP – secondary- progressive – wtórna progresja choroby,
  • PP – primary- progressive – przebieg ten odznacza się stałą progresją, z niemożliwymi do odróżnienia rzutami chorobowymi,
  • PR – progressive- relapsing – przebieg postępujący z rzutami.

    Stwardnienie rozsiane na planszach Józefa Babińskiego

    Stwardnienie rozsiane na planszach Józefa Babińskiego

PRZYCZYNY:

Szerokie badania naukowe pozwoliły na ujawnienie wielu czynników prowokujących zachorowanie na SM, jednak jak dotąd bezpośrednia przyczyna nie została poznana. Przypuszcza się, że choroba rozwija się w wyniku wspólnego oddziaływania czynników środowiskowych oraz predyspozycji genetycznych.

OBJAWY STWARDNIENIA ROZSIANEGO:

SM może przybierać różne formy, czasem jest niemal całkiem bezobjawowe, czasem dolegliwości są łagodne a czasem bardzo silne. Do podstawowych objawów SM zalicza się:

  • podwójne widzenie,
  • pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego,
  • niedowład kończyn,
  • niepewność w poruszaniu się,
  • wzmożone męczenie się,
  • niepewność emocjonalna,
  • niedoczulica,
  • parestezje,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • kurcze mięśni,
  • problemy z mową = mowa skandowana w przypadku uszkodzenia móżdżka,
  • problemy z przełykaniem = dysfagia,
  • objawy porażenia międzyjądrowego,
  • nietrzymanie moczu,
  • nagłe parcie na mocz,
  • zatrzymanie moczu,
  • zaparcia,
  • uczucie „przebiegania prądu” wzdłuż kręgosłupa,

W początkowej fazie SM objawy bywają łagodne, przemijające oraz samo ograniczające. Nie wywołują niepokoju i nie nakłaniają do wizyty u lekarza. Ujawnione zostają dopiero w dokładnym wywiadzie lekarskim.

LECZENIE:

Obecnie nie istnieje lek, który umożliwiłby wyleczenie i całkowite zatrzymanie postępu choroby. Dostępne są jednak preparaty, które są bardzo pomocne. Wybór terapii uzależniony jest od typu choroby i pojawiających się objawów. Leczenie umożliwia odzyskanie funkcji, które utracone zostały poprzez rzut choroby oraz spowolnienie jej rozwoju.

ROKOWANIE:

W przypadku SM rokowania są ściśle powiązane z podtypem choroby, wiekiem, płcią, rasą, objawami jakie występują na samym początku oraz stopniem niepełnosprawności jaki pojawia się u danej osoby. W kwestii oczekiwanej długości życia osób z SM podaje się już niemal identyczne liczby jak u osób nie borykających się z tą dolegliwością. Wynika to w głównej mierze z poprawy metod ograniczania niepełnosprawności ( fizjoterapia, terapia zajęciowa, logoterapia ) połączonych z bardziej efektywnym leczeniem powikłań niepełnosprawności (zapalenie płuc, infekcje układu moczowego).

Mimo znacznego postępu w leczeniu choroby około 50% zgonów wśród osób z SM wynika z przyczyn choroby, zaś około 15% to samobójstwa.

CIEKAWOSTKI:

  • SM posiada wiele postaci, objawów i rozmaicie przebiega u różnych chorych wszystkie te czynniki powodują, że często jest mylone z innymi schorzeniami takimi jak udar mózgu czy choroba Parkinsona.
0 komentarzy

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>