Rozedma płuc: objawy, przyczyny i leczenie

Rozedma płuc z j. łac. emphysema pulmonum, jest przewlekłą chorobą płuc. Jej cechą charakterystyczną jest nieprawidłowe powiększanie się położonych obwodowo przestrzeni powietrznych od oskrzelików końcowych oraz niszczenie ścianek tych struktur. W wyniku płuca są nadmiernie napowietrzone przy obniżonej ilości pęcherzyków płucnych.
Procesy chorobowe zachodzą w całych płucach, dochodzi do zmniejszenia ich sprężystości, występuje w nich zbyt duża ilość powietrza i zachodzi upośledzony przebieg wymiany gazowej. W zrazikach płucnych pojawiają się duże przestrzenie powietrzne, a w niektórych przypadkach dochodzi do zniszczenia całego zrazika.
Gdzieniegdzie wytwarzają się większe przestrzenie powietrzne, w części miejsc zlewają się one ze sobą przeradzając się w pęcherze rozedmowe, które stanowią zagrożenie, gdyż mogą wywołać odmę opłucnową. Rozedma stanowi nieodwracalne uszkodzenie struktury płucnej, w wyniku którego następuje znaczne upośledzenie ich funkcji.
Przyczyny
- palenie tytoniu,
- zanieczyszczenia środowiska,
- czynniki genetyczne (niedobór α1- antytrypsyny),
- przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP),
- narażenie na pyły i opary.
Objawy rozedmy płuc
Pierwsze objawy odczuwalne są dopiero w momencie gdy zniszczeniu ulegnie przeszło 20% tkanki płucnej.
- przewlekły kaszel,
- odkrztuszanie wydzieliny,
- duszność,
- zadyszka,
- zmniejszona wydolność fizyczna organizmu,
- upośledzenie sprawności ruchowej,
- świszczący oddech,
- obrzęk kończyn dolnych,
- osłabienie czynności serca,
- poszerzenie oraz rozdęcie klatki piersiowej – klatka beczkowata,
- mniejsza ruchomość oddechowa przepony.
Diagnostyka
- spirometria,
- zdjęcie RTG klatki piersiowej,
- tomografia komputerowa (wykonywana jedynie w sytuacji zakwalifikowania pacjenta do operacyjnego zabiegu zmniejszenia objętości płuc),
- tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości (TKWR),
- pletyzmografia,
- pomiar zdolności dyfuzji gazów w płucach (DLCO).
Leczenie rozedmy płuc
Jeśli rozedma jest rozwinięta nie ma już możliwości wyleczenia. Rozedma płuc stanowi schorzenie stale postępujące, w szczególności jeśli nie zostaną wyeliminowane czynniki uszkadzające płuca.
- Najważniejsze w zahamowaniu postępu choroby jest rzucenie palenia tytoniu,
- zaleca się również zapobieganie i unikanie zakażeń bakteryjnych,
- chorym poleca się zaszczepienie przeciwko grypie,
- w niektórych przypadkach stosuje się środki, które rozrzedzają śluz oraz leki wykrztuśne,
- inhalacje z soli bądź z środkami upłynniającymi wydzielinę,
- w zaostrzeniach podaje się glikokortykosteroidy (najczęściej z lekami rozkurczającymi oskrzela),
- zapewnienie neutralnej temperatury, wilgotności pomieszczenia oraz stałego dopływu świeżego powietrza,
- wprowadzenie rehabilitacji oddechowej,
- odsysanie wydzieliny jeśli chory nie jest w stanie samodzielnie, skutecznie odkrztuszać,
- zaleca się spożywanie odpowiedniej ilości płynów na dobę,
- stosuje się także psychoterapię (największą skutecznością odznacza się terapia zajęciowa),
- tlenoterapia,
- leczenie operacyjne – wycięcie pęcherza rozedmowego,
- przeszczep płuc – zabieg wykonywany w ostateczności, ciężki i obciążający.
Witam u mojego 3 miesięcznego syna wykryto genetyczny niedobór α1- antytrypsyny.
Pytanie moje brzmi jak duże jest prawdopodobieństwo ze będzie miał rozedmę płuc??
i jakie jest prawdopodobieństwo tego że ja mogę mieć taki niedobór α1- antytrypsyny i że już mam rozedmę płuc??? od dosyć dawna skażę się na duszności i gwizdanie gdy oddycham… teraz dołączyły zawroty głowy i czasowe niedowidzenia oraz mokry kaszel… lekarz rodzinny rozkłada ręce bo prześwietlenie mam ok… a badań na niedobór α1- antytrypsyny nie robiłem jeszcze…