Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze, inaczej choroba nadciśnieniowa (łac. hypertonia arterialis, niekiedy stosowane skróty HA i AH) jest schorzeniem dotyczącym układu krążenia. Polega na okresowym lub stałym podwyższeniu ciśnienia tętniczego krwi.

PODZIAŁ:

  1. nadciśnienie pierwotne,
  2. nadciśnienie wtórne.

PRZYCZYNY:

Znaczna większość przypadków tego schorzenia, bo aż około 90% to nadciśnienie o etiologii pierwotnej – oznacza to, że przyczyny powstawania choroby nie zostały do tej pory w pełni poznane. Najprawdopodobniej u podstaw choroby leżą czynniki środowiskowe oraz genetyczne.

Reszta przypadków o charakterze wtórnym może wynikać z :

  • choroby gruczołów dokrewnych,
  • choroby mózgu,
  • choroby nerek,
  • choroby tętnic nerkowych,
  • nowotwory wydzielające reninę,
  • zespoły pierwotnej retencji sodu (zespół Liddle’a, zespół Gordona),
  • akromegalia,
  • choroby nadnerczy,
  • zespół rakowiaka,
  • nadczynność przytarczyc,
  • tetraplegia,
  • zespół Guillaina- Barrégo,
  • guz mózgu,
  • zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe,
  • uraz mózgu,
  • rodzinna dysautonomia,
  • choroby układu krążenia,
  • nadciśnienie wywołane ciążą,
  • silny stres,
  • zespół obturacyjnego bezdechu sennego,
  • hiperwolemia,
  • niektóre leki,
  • substancje toksyczne – kokaina, amfetamina, metale ciężkie.
Ryzyko zgonu z powodu nadciśnienia

Ryzyko zgonu z powodu nadciśnienia

DIAGNOSTYKA:

  • pomiar ciśnienia tętniczego,
  • badanie przedmiotowe,
  • wywiad lekarski,
  • morfologia krwi,
  • glukoza na czczo,
  • kwas moczowy,
  • poziom sodu oraz potasu,
  • kreatynina,
  • badanie ogólne moczu,
  • lipidogram,
  • EKG,
  • badanie dna oka,
  • echokardiogram,
  • USG brzucha oraz tętnic szyjnych,
  • RTG klatki piersiowej,
  • stężenie wapnia,
  • mikroalbuminuria,
  • test na obciążenie glukozą,
  • CRP.

POWIKŁANIA:

  • uszkodzenia nerek (od przewlekłej niewydolności aż do konieczności dializy),
  • niewydolność mięśnia sercowego,
  • zawał serca,
  • niedokrwienny udar mózgu,
  • zespół otępienny.

CZYNNIKI RYZYKA:

  • otyłość,
  • wiek,
  • nadmierne spożywanie alkoholu,
  • palenie tytoniu,
  • nadmierne spożywanie sodu,
  • silnie stresujący tryb życia,
  • płeć męska,
  • obciążenia rodzinne,
  • przyjmowanie leków sterydowych,
  • przyjmowanie niektórych tabletek antykoncepcyjnych.

OBJAWY NADCIŚNIENIA TĘTNICZEGO:

  • krwawienie z nosa,
  • bóle głowy lokalizujące się w okolicy potylicznej,
  • zawroty głowy,
  • bezsenność,
  • obrzęki łydek,
  • pojawianie się mroczków przed oczyma.

LECZENIE:

Jeśli mamy do czynienia z nadciśnieniem wtórnym, leczenie opiera się zwykle na leczeniu choroby, która doprowadziła do powstania schorzenia.

Leczenie dzielimy:

  1. farmakologiczne (beta-blokery, diuretyki, leki oddziałujące na centralny układ nerwowy),
  2. niefarmakologiczne (zmiana trybu życia, wprowadzenie właściwie zbilansowanej diety, z której wyeliminowane zostaną tłuszcze oraz cukry proste, ograniczenie spożywania soli, rzucenie palenia tytoniu, redukcja masy ciała – przy nadwadze, regularna aktywność fizyczna).

PROFILAKTYKA:

W celach profilaktycznych nadciśnienia tętniczego zalecane jest przede wszystkim utrzymanie zdrowego trybu życia – regularna aktywność fizyczna oraz zdrowa, zbilansowana dieta, dbanie o utrzymanie właściwej masy ciała. Istotną kwestią jest także regularna kontrola ciśnienia tętniczego krwi, gdyż wcześnie postawiona diagnoza umożliwia uniknięcie groźnych powikłań.

NADCIŚNIENIE TĘTNICZE W CIĄŻY:

Dotyczy około 6-8% kobiet ciężarnych w Polsce. Stanowi powikłanie ciąży. Jest istotnym zagrożeniem dla matki i płodu, pomimo wysoko rozwiniętej medycyny prenatalnej.

Nadciśnienie ciążowe dzielimy na:

  • przewlekłe nadciśnienie tętnicze,
  • rzucawka (stan przedrzucawkowy),
  • przewlekłe nadciśnienie tętnicze z stanem przedrzucawkowym,
  • nadciśnienie tętnicze ciążowe (przewlekłe i przemijające).

NADCIŚNIENIE TĘTNICZE PRZEWLEKŁE (CIĄŻOWE)

Rozpoznawane jest przed 20 tygodniem ciąży a wartości ciśnienia przekraczają 140/90 mmHg. Jeśli natomiast wartości są wyższe niż 160/110 mmHg mamy doczynienia z nadciśnieniem ciężkim.

STAN PRZEDRZUCAWKOWY

Schorzenie rozpoznawane jest po 20 tygodniu ciąży, lub w czasie porodu bądź połogu. Wartości ciśnienia tętniczego krwi są wyższe niż 140/90 mmHg. Jednocześnie występuje tzw. białkomocz, połączony z utratą białka powyżej 300 mg na dobę.

Wystąpienie białkomoczu nie jest konieczne, jednak bez jego udziału nadciśnieniu powinny towarzyszyć inne objawy takie jak: bóle głowy, zaburzenia ostrości widzenia, bóle w nadbrzuszu.

W badaniach laboratoryjnych często zauważalne są zmiany w postaci: małopłytkowości, anemii hemolitycznej, podwyższonej aktywności enzymów wątrobowych. Odpowiednie połączenie i układ wymienionych zmian stanowi podstawę do rozpoznania tzw. zespołu HELLP.

RZUCAWKA:

Jest to pojawienie się drgawek toniczno- klonicznych lub śpiączki (objawy mogą te wystąpić jednocześnie) u kobiety ciężarnej ze stwierdzonych wcześniej stanem przedrzucawkowym. Pojawienie się zmian w siatkówce oka, również obrzęk tarczy nerwu wzrokowego stanowią zapowiedź stanu rzucawkowego i są bezwzględnym wskazaniem do natychmiastowego rozwiązania ciąży metodą cesarskiego cięcia.

Rzucawka pojawia się u około 1% kobiet ze zdiagnozowanym stanem przedrzucawkowym.

Rzucawkę różnicujemy z : tężcem, tężyczką, padaczką, śpiączką, guzem mózgu, mocznicą.

PRZEWLEKŁE NADCIŚNIENIE TĘTNICZE ZE STANEM PRZEDRZUCAWKOWYM:

Wystąpienie nadciśnienia tętniczego w czasie ciąży stanowi predyspozycję do pojawienia się stanu przed rzucawkowego. Ryzyko diametralnie rośnie wraz z wystąpieniem białkomoczu połączonego z utratą białka na poziomie 300 mg na dobę (jeśli nie występował przed 20 tygodniem ciąży). Często występuje także małopłytkowość bądź podwyższenie enzymów wątrobowych.

Ten artykuł znajduje się w kategori Genetyczne, Układu krążenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *